PPT

Psychoterapia Pozytywna i Transkulturowa (PPT after Pesechkian, since 1977) jest integracyjnym podejściem psychoterapeutycznym opracowanym przez prof. Nossrata Peseschkiana w Niemczech w 1968 roku. 

 Rozpoznawana jako niezależna modalność przez europejskie i światowe stowarzyszenia zrzeszające główne szkoły psychoterapeutyczne:

  •     European Association for Psychotherapy (EAP),
  •     World Council of Psychotherapy (WCP)
  •     oraz International Federation of Psychotherapy (IFP).

Światowe Stowarzyszenie Psychoterapii Pozytywnej (WAPP) jest oficjalną organizacją EWAO (European Wide Accrediting Organization), a także posiada akredytację World Council of Psychotherapy.

Obecnie istnieje sieć ponad 100 współpracujących ze sobą ośrodków psychoterapeutyczno-szkoleniowych w kilkudziesięciu krajach świata, działających pod patronatem World Association for Positive and Transcultural Psychotherapy (WAPP). W 2020 wydano książkę „Positive Psychiatry, Psychotherapy and Psychology (Mesias, Peseschkian, Cagande. 2020 ), która jest pierwszą na świecie pozycją stworzoną wspólnie przez 48 autorów z pięciu kontynentów będących przedstawicielami świata Psychoterapii Pozytywnej (PPT after Pesechkian, since 1977), Psychologii Pozytywnej (Seligman, 1988) oraz Psychiatrii Pozytywnej (Jeste, 2012).

Zapisz się na kurs

Dowiedz się więcej

Jak działa Psychoterapia Pozytywna i Transkulturowa?

Kim był twórca Psychoterapii Pozytywnej i Transkulturowej?

Prof. Dr Nossrat Peseschkian (1933–2010) – lekarz psychiatra, neurolog, psychoterapeuta, wykładowca akademicki i humanista. Urodził się w Iranie, a większość życia zawodowego spędził w Niemczech, gdzie w 1977 roku założył Międzynarodowe Centrum Psychoterapii Pozytywnej w Wiesbaden. Był pionierem w tworzeniu transkulturowego podejścia do zdrowia psychicznego, łączącego elementy psychoterapii zachodniej z mądrością kultur Wschodu. 

Prof. Peseschkian był autorem ponad 20 książek przetłumaczonych na ponad 30 języków, a jego metoda jest stosowana i nauczana w ponad 30 krajach na całym świecie. W swojej pracy często posługiwał się metaforami, opowieściami i humorem jako narzędziami terapeutycznymi.

Jak PPT integruje 4 wymiary terapeutyczne?

Humanistyczny

Psychoterapia Pozytywna opiera się na holistycznym spojrzeniu na człowieka i świat. Zakłada, że każdy z nas jest częścią większej całości i rodzi się z naturalnymi zdolnościami – do miłości i do uczenia się.

Ważne jest zarówno to, co nas wszystkich łączy jako ludzi, jak i to, co nas różni – niezależnie od pochodzenia czy kultury.

Objawy, z którymi pacjent zgłasza się na terapię, są postrzegane jako nieświadome próby poradzenia sobie z trudną sytuacją i znalezienia wewnętrznej równowagi.

Podejście to zakłada, że człowiek z natury jest dobry – potrafi współodczuwać, troszczyć się o innych i ma potencjał, by pozytywnie wpływać na swoją rodzinę i otoczenie.

Opis tego co dzieje się w psychice człowieka zostało ujęte poprzez teorię 4 konfliktów: 

Konflikt podstawowy – kształtuje się we wczesnym dzieciństwie. Dotyczy tego, jak rodzina reagowała na emocjonalne potrzeby dziecka. Tworzy fundament naszej osobowości.

Konflikt aktualny – to „to”, z czym pacjent przychodzi do terapii. Są związane z codziennymi trudnościami i sytuacjami, które wywołują napięcie i wewnętrzny dyskomfort.

Konflikt wewnętrzny – pojawia się, gdy osoba nie potrafi pogodzić swoich potrzeb z tym, co uważa, że„powinna” robić. W efekcie powstaje napięcie, które może być wypierane lub przeżywane w sposób świadomy.

Konflikt kluczowy – to sposób, w jaki człowiek zazwyczaj reaguje w trudnych sytuacjach przeżywania nieuświadomionego konfliktu wewnętrznego. Może przyjmować formę otwartą (np. konflikty z innymi) lub „uprzejmą” – tłumioną (np. lęki, napięcia, objawy psychosomatyczne).

Psychoterapia pozytywna wykorzystujem.in. strukturę, procedury oraz krótkoterminowość podejścia poznawczo – behawioralnego. Opiera swoją pracę o:

  • Zdefiniowane 5 etapów procesu terapeutycznego,
  • Rozpoznanie  potencjalności podstawowych i wtórnych,
  • Wykorzystanie Modelu równowagi do 
  • diagnozy funkcjonalnej
  • diagnozy typu reakcji w sytuacji konfliktu (ucieczka do, ucieczka od)
  • oceny rozkładu czasu/energii pacjenta w czterech wymiarach
  • lokalizacji objawów oraz dynamiki konfliktów

W Psychoterapii Pozytywnej rozumiemy, że to w rodzinie kształtują się nasze podstawowe i wtórne potencjalności – to ona uczy nas, jak budować relacje, dążyć do równowagi i przyjmować odpowiedzialność.

Pomocnym narzędziem w pracy terapeutycznej jest genogram, czyli graficzne przedstawienie historii rodziny. Połączenie go z analizą potencjalności pozwala lepiej zrozumieć, jak wzorce rodzinne i kulturowe wpływają na nasze wewnętrzne konflikty i zachowania – także te przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Zapisz się na kurs